Crkva Sv. Jovana u Zatonu, sakralna građevina kod Bijelog Polja. Dugo vremena su se od crkve koja se nalazi na aktivnom seoskom groblju, uočavali samo ostaci temeljnih zidova visine oko 1 m, da bi u arheološkim istraživanjima, koja su obavljena 1961, bili otkriveni znatni ostaci crkvenog kompleksa, koji su omogućili da se sagleda njen prvobitni oblik. Riječ je o građevini trikonhalne osnove sa kasnije prizidanim narteksom, koji je flankiran sa po jednom pravougaonom prostorijom sa južne i sjeverne strane, od kojih je južna, prema nalazima grobova iz arheoloških istraživanja, služila kao grobna kapela, a sjeverna, moguće, kao zvonara. Posebne karakteristike crkve zapažaju se, između ostalog, u postojanju manjih apsida, tzv. apsidiola u bočnim konhama, sa odgovarajućim polukružnim izbočinama na spoljašnjoj strani. Za gradnju je korišćen lomljeni i pritesani kamen i siga, utopljeni u krečni malter. Pod je bio formiran od tanjih kamenih ploča, dok su zidovi bili pokriveni fresko-dekoracijom. Na osnovu sačuvanih fragmenata živopisa zaključeno je da je crkva živopisana neposredno nakon njene izgradnje, koja se na osnovu najbližih analogija, u prvom redu sa Crkvom Sv. Nikole kod Nina u Dalmaciji, zatim sa Crkvom Sv. Krševana kod Glavatoka na Krku i trikonhalnom crkvom u Drivastu kod Skadra, koje su nastale između IX i XI v., može okvirno smjestiti u kraj XI ili u sam početak XII vijeka. Karakteristične apsidiole u bočnim konhama sugerišu i na moguće, nešto ranije vrijeme izgradnje. Otkriveni ostaci crkvenog kompleksa omogućili su da se pristupi izradi konzervatorskog projekta za obnovu crkve. Početkom XXI v. Crkva Sv. Jovana u Zatonu u potpunosti je obnovljena.